Obsługa obszarów leśnych

Klient

Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej, oddział w Brzegu.

Problem

Biuro zajmuje się przechowywaniem i udostępnianiem map obszarów leśnych. Dokumentacja i plany są przechowywane w postaci map papierowych (jako dokumenty luzem lub arkusze papierowe naklejane na arkusze blachy), papierowych dokumentów tekstowych zawierających współrzędne punktów wyznaczających granice działek oraz odpowiedników wspomnianych dokumentów w postaci plików dyskowych w formacie SHP (zawartość informacyjna plików SHP jest zazwyczaj bogatsza i obejmuje ponadto co najmniej opis granic działek). Największe problemy były związane z czasem i kosztami aktualizacji dokumentacji, opracowywania map zbiorczych na podstawie map cząstkowych, pogarszającą się w trakcie użytkowania jakością dokumentacji papierowej, kosztami kopiowania potrzebnej dokumentacji w całości lub fragmentach w celu udostępnienia jej różnego rodzaju użytkownikom. Zdecydowano się więc na wdrożenie technologii opracowywania map oferowanej przez program SuperEdit.

Rozwiązanie

Aby uzyskać docelowy dokument dopracowano się sposobu postępowania wyrażającego się w następującym ciąg operacji:
a) skanowanie mapy lub map podlegających opracowaniu
b) kalibracja rysunków uzyskanych w punkcie a) tak aby współrzędne dowolnego punktu rysunku z żądaną dokładnością odpowiadały współrzędnym rzeczywistym;
c) scalenie map cząstkowych w jedną mapę zbiorczą;
d) opracowanie lub konwersja dokumentów zawierających współrzędne punktów wyznaczających granice działek do postaci plików w formacie DXF;
e) nałożenie na siebie warstwy rastrowej (mapa zbiorcza) i wektorowej (pliki DXF);
f) wprowadzenie do dokumentu informacji dodatkowych w postaci napisów, symboli, kolorowanie wybranych obszarów itp.
g) wydruk całości w postaci kolorowego dokumentu o formacie A0 lub wydruk wybranego fragmentu mapy w żądanej skali i formacie.
Wszystkie operacje poza skanowaniem i konwersją SHP -> DXF realizowane są przez program SuperEdit.
Kolejność operacji może, w zależności od konkretnej sytuacji, odbiegać od podanej lub być rozszerzona np. o wektoryzację poziomic.

Wdrożenie

Opisane rozwiązanie realizowane było początkowo (1997) w oparciu o RasterEdita, od grudnia 1998 w oparciu o wersję 1.3 SuperEdita. Obecnie (grudzień 1999) zainstalowana jest wersja 2.1, która w stosunku do poprzedniej posiada szereg udogodnień. Z punktu widzenia użytkownika najistotniejsze z nich to: 
- wprowadzenie punktu jako obiektu wektorowego;
- przełamanie bariery 32K pikseli dla rozmiaru tworzonego pliku rastrowego;
- usprawnienia w interfejsie procesu kalibracji map;
- zatrzask do wektora;
Wśród życzeń za najważniejsze użytkownik uważa wprowadzenie obsługi plików SHP.